Meteen naar de inhoud

In… Uit…

Lieve Jij,

Zo hé, dat is een tijd geleden. Misschien wist je eigenlijk al niet meer dat je deze mails ook nog weleens kreeg.

Het zit zo: Mijn leven is heel wat drukker geworden. Zeg maar gewoon totaal, compleet, ondersteboven binnenstebuiten veranderd. En dat is eerlijk gezegd heerlijk, want mijn leven was wel héél erg rustig. Bovendien had ik eigenlijk niet meer durven hopen dat er een moment zou komen dat ik weer zo veel zou kunnen doen als ik nu doe. Dus ik geniet er enorm van. 😊

Maar dat drukkere leven is ook wennen. Wennen aan een nieuw tempo, wennen aan niet meer aaaaaaaalle tijd hebben voor alles. 

Het is bijvoorbeeld verbazend hoe gewend ik ben geraakt om het stofzuigen van mijn huis uit te smeren over een zo lang mogelijke tijd. En hoe lastig het is die gewenning na zoveel jaar weer terug te draaien ondanks dat het inmiddels al lang niet meer nodig is om het zo te doen.

En geloof me, zo heb ik heel wat voorbeelden.

In ieder geval, doordat ik mezelf dus nog niet helemaal terug naar het ‘normale’ ritme heb gekregen, schiet er nog weleens wat bij in. Dan ontstaat er een lijst van al die dingetjes die ik eigenlijk nog wil doen, die allemaal door mijn hoofd blijven stuiteren.

En soms vergeet ik dan even adem te halen.

Nou ja… ik vergeet om bewúst adem te halen. Net even wat dieper.

Terwijl die ene ademhaling alle verschil kan maken.

Die ene ademhaling kan ‘ik moet dit en dat en zus en zo’ veranderen in ‘dat komt straks wel goed’.

Die ene ademhaling zorgt dat ik weer even met beide voeten op de grond kom en zie dat er geen ramp op komst is als iets niet nu meteen of zelfs helemaal niet gebeurt.

Die ene ademhaling kan zorgen dat ik die mooie struik zie, of dat leuke vogeltje, of dat lachende kind.

Die ene ademhaling brengt me rust en perspectief en vertrouwen.

Stop ...haal adem... ga verder _ Een druppeltje liefde

Ik denk dat we allemaal die momenten wel kennen, dat je het gewoon even nodig hebt om heel eventjes stil te staan.

Tja, en soms kom je na die ademhaling tot de conclusie dat je een avondje op de bank nodig hebt. 😉

Zullen we samen heel even stil staan?

Lieve groet,
Anne 

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *